Góry Polskie

Zapożyczone gdzieś z internetu jako plan do odfajkowania - czerwone już :)

Góry Polski

Nazwa	Pow. km2	Najw. szczyt m. n.p.m.	Wiek i sposób powstaniaa	Skały budujące	Rzeźba terenu i szata roślinna
GÓRY ŚWIĘTOKRZYSKIE
Góry Świętokrzyskie	1684	Łysica 612	fałdowane i wypiętrzane w czasie całego paleozoiku, ostatecznie uformowane pod koniec karbonu w orogenezie hercyńskiej	prekambryjskie łupki ilaste, staro­pale­ozoiczne łupki ilaste, pias­kowce, szaro­głazy i kwarcyty, zle­pień­ce permskie, wapienne skały dewońskie	długie i równoległe pasma o lekko falistej linii grzbietowej, porośnięte lasami jodłowymi z domieszką sosny i buka
SUDETY
Karkonosze	177 (620)	Śnieżka 1602	sfałdowane i wypiętrzone w orogenezie hercyńskiej, w trze­ciorzędzie ponownie wypiętrzone, w plejstocenie zlodowacone	prekambryjskie i paleozoiczne gnejsy i łupki metamor­ficz­ne, karbońskie gra­nity	dwa ramiona zbiegające się na Śnieżce, licz­ne skałki ostańcowe, ślady rzeźby lodow­co­wej; porośnięte świerczynami, na wierzcho­winach torfowiska wysokie
Góry Izerskie	385 (1000)	Wysoka Kopa 1126	sfałdowane i wypiętrzone w orogenezie hercyńskiej, po­now­nie wypiętrzone w trze­ciorzędzie	prekambryjskie i pa­le­ozoiczne gnejsy, karbońskie granity, trzeciorzędowe skały wulkaniczne	kilka grzbietów o dość stromych zboczach i spłasz­czo­nych wierzchowinach; silnie zniszczone lasy świerkowe, miejscami torfowiska wysokie, relikty kosodrzewiny
Góry  Kaczawskie	300	Skopiec 724	sfałdowane w orogenezie ka­le­doń­skiej, wypiętrzone w kar­bonie, w trzecio­rzędzie wypiętrzone wzdłuż uskoku	prekambryjskie i pa­leozoiczne mar­mu­ry, kwarcyty, łupki metamorficzne, bazalty	niewysokie, składają się z czterech równoległych grzbietów, w partiach szczytowych zalesione (monokultury świerkowe), niżej uprawy rolne
Rudawy Janowickie	120	Skalnik 935	sfałdowane i wypiętrzone w orogenezie hercyńskiej, po­nownie wypiętrzone w trze­ciorzędzie	prekambryjskie i paleozoiczne gnej­sy i łupki metamor­ficzne	pn. część silnie rozczłonkowana dolinami potoków, występują skałki ostańcowe; po­rośnięte zniszczonymi lasami świerkowymi
Góry Wałbrzyskie	160	Chełmiec 869	odsłonięte pozostałości po wulkanach czynnych w permie	permskie porfiry w „osłonie” ze skał osadowych wieku karbońskiego	izolowane, zalesione kopuły o znacznych wysokościach względnych (wychodnie porfirów)
Góry  Kamienne	240	Waligóra 936	wypiętrzone jako zrąb tektoniczny w kredzie, w orogenezie alpejskiej	permskie porfiry	strome stoki, nieregularne poszarpane grzbiety, suche dolinki; lasy mieszane regla dolnego
Góry Sowie	270	Wielka Sowa 1014	wypiętrzone jako zrąb tekto­niczny w trzeciorzędzie w orogenezie alpejskiej	prekambryjskie gnejsy	wyraźny wał górski; wyższe partie porośnięte lasem świerkowym i bukiem; ostańcowe skałki
Góry Bardzkie	160	Kłodzka Góra 765	sfałdowane i wypiętrzone w orogenezie hercyńskiej, pono­wnie wypiętrzone wzdłuż uskoku w trzeciorzędzie	paleozoiczne zle­pieńce, piaskowce kwarcytowe, łupki	urozmaicona rzeźba, główny masyw podzielony przełomem Nysy Kłodzkiej; w większości zajęte przez upra­wy, na gł. grzbiecie także lasy regla dolnego
Góry Stołowe	50 (500)	Szczeliniec Wielki 919	wypiętrzane wzdłuż uskoków od końca kredy; nie sfałdo­wane	górnokredowe pias­kowce, margle, muło­wce, permskie zlepieńce	płaska rozległa wierzchowina („stół”) silnie spękana i zwietrzała, strome zbocza, ciekawe formy skalne; porośnięta lasami świer­ko­wymi z udziałem buku, jaworu, wiązu, modrzewia
Góry Orlickie	20 (360)	w Polsce  Orlica 1084b	sfałdowane w paleozoiku, wypiętrzone wzdłuż trzeciorzędowych uskoków w orogene­zie alpejskiej	prekambryjskie i staropaleo­zoiczne gra­nitognejsy i łupki metamorficzne	słabo rozczłonkowany, wyrównany grzbiet prawie w całości porośnięty świerczyną
Góry  Bystrzyckie	300	Jagodna 977		prekambryjskie i sta­ropaleo­zoiczne gra­nitognejsy, łupki me­tamorficzne i mar­mu­ry	porośnięte silnie zdegradowanymi lasami mieszanymi ze świerkiem
Masyw Śnieżnika	360 (500)	Śnieżnik 1425	sfałdowane w orogenezie hercyńskiej, silnie zmetamorfizowane w dewonie, wypiętrzone wzdłuż trzecio­rzędowych uskoków w orogene­zie alpejskiej	prekambryjskie i sta­ropaleo­zoiczne gra­nitognejsy i łupki metamorficzne	kopuła Śnieżnika i pięć odgałęzionych od niej pasm; regiel dolny z bukiem, jodłą i jaworem, górny ze świer­kiem, piętro subalpejskie z łąkami wysokogórskimi
Góry Złote	240 (514)	Smrek 1125		paleozoiczne gnejsy, granity, bazalty, amfibolity, marmury, łupki krystaliczne	słabo rozczłonkowane pasmo, prawie w całości zalesione; występuje tu fragment pierwotnej puszczy
KARPATY
Tatry	180 (808)	Gerlach 2655  (w PolsceRysy 2499)	fałdowane w górnej kredzie, wypię­trzo­ne na przeło­mie oligoce­nu i mio­ce­nu w orogenezie al­pej­skiej w wyniku nacisków wywołanych napieraniem płyty afrykańskiej na euro­azjatycką; w plejsto­ce­nie zlodowacone	karbońskie granity, gnejsy i łupki krystaliczne; mezozoiczne wapienie, dolomity, piaskowce, margle, łupki ilaste	wysokie góry o ostrych szczytach, postrzępionych grzbietach i stromych zboczach (rzeźba alpejska, ukształ­towana w znacznej mierze pod działaniem lodowców górskich); piętrowy układ roślinności od regla dolnego przez regiel górny, piętro kosodrzewiny i hal — aż do piętra turniowego
Pieniny	97	Wysokie Skałki  1050,  Trzy Korony  982	sfałdowane i wypiętrzone w oro­genezie alpejskiej (fałdo­wane prawdopodobnie kilka razy); skom­pli­kowana tektonika („ściśnięta brekcja bloków skalnych”)	mezozoiczne wapie­nie, margle, łup­ki; trzeciorzędowe andezyty, bazalty, flisz	Małe Pieniny (wyższe od Pienin Właściwych) to roz­legły grzbiet z wychodniami skałek, Pieniny Właściwe tworzą wyraźne gniazda skalne; w większości porośnięte lasami regla dolnego
Beskidy Zachodnie	5700	Babia Góra  1725	sfałdowane i wypiętrzone w orogenezie alpejskiej, w miocenie, na sku­tek na­cis­ków wywołanych napieraniem płyty afrykań­skiej na płytę euroazjatycką	kredowe i trzecio­rzę­dowe piaskowce i łupki tworzące flisz	góry o rozległych grzbietach, w naj­wyż­szych partiach wychodnie skałek; piętra roślinne dobrze wykształcone, w liczbie od dwóch do pięciu (aż po piętro hal, jak np. na Babiej Górze i Pilsku)
Beskidy Środkowe	2084	Lackowa 997			rzeźba podobna jak Beskidów Zachodnich, lecz pasma górskie niższe; roślinność górska ma charakter zubożony, stanowi strefę przejściową między Beskidami Zach. i Wsch.
Beskidy Wschodnie  (Bieszczady)	2486	Tarnica 1346			długie pasma i gniazda górskie o łagodnych zboczach i wierzchołkach; piętrowy układ roślinności bez regla górnego: powyżej górnej granicy lasu (stosunkowo nisko położonej) – górskie łąki (połoniny)
Pow. — powierzchnia pasma górskiego w Polsce (w nawiasie — łącznie z częścią poza terytorium Polski). a Uwaga: wszystkie współcześnie widoczne pasma górskie były poddawane w trzeciorzędzie procesom wypiętrzającym — pasma powstałe wcześniej i nie odmłodzone zdążyłaby zrównać erozja; b w Czechach — Wielka Destna 1125 m n.p.m.